Sport

Waarom je wél naar het WK wil kijken

Sinds de eerste interland in 1946 scoorde IJsland 534 keer, Messi zit op 552 keer. Hij woonde thuis en bracht sushi rond als bijverdienste. Wie had dat voorzien: een in Frankrijk opgegroeide sushikoerier die als laatbloeier naar Rusland reist dankzij de Tunesische roots van zijn moeder. Kleinste land
Toch blijft de andere debutant de meest intrigerende deelnemer. Van alle IJslanders ging één op de tien inwoners in 2016 als toeschouwers naar het EK: twee jaar later bestelde een op de vijf kaartjes voor het WK, wat bij hetzelfde percentage zou neerkomen op ruim zestien miljoen Duitsers. 746 keer meer kans dan de 34,5 miljoen mannen in deze leeftijdscategorie in Brazilië, WK-deelnemer met de meeste inwoners. Coaches bouwen er aan hun levenswerk, spelers schrijven er legendes. Wordt het deze keer Panama? Maradona’s Hand van God. In 1986 – toen Nederland ook ontbrak – deed Diego Armando Maradona dat met Argentinië, in 2002 deed voormalig bondscoach Guus Hiddink dat met de onwaarschijnlijke krachttoer van gastland Zuid-Korea, de typische underdog die als vanzelf de sympathie van de neutrale kijker verwierf. Een ruig, koud eiland nabij de poolcirkel dat geldt als een van de grootste wonderen in het huidige voetbaltijdperk. Er wonen minder mensen dan op Staten Island in New York, iets meer dan op de Bahama’s en ongeveer evenveel als in Kaloega, de op 54 na grootste stad van Rusland. En alsof het zo moet zijn begint IJsland het WK tegen Lionel Messi, de Argentijnse virtuoos die in zijn professionele carrière vaker heeft gescoord dan het nationale team van IJsland in zijn bestaan. Stunten maakt moe. Eerste sessie rond lunchtijd, een tweede in de avond. Het WK, vol verhalen als die van Bronn, is een sociologisch spektakel. Het gemis van Oranje is de komende tijd hooguit nog een kanttekening bij een toernooi waarop andere landen de leegte zullen opvullen. Toen de pers hem deze week wederom naar zijn gewicht vroeg, zei hij niets en liet hij lachend zijn sixpack zien. Hij scoorde vier keer, danste bij de cornervlag en werd beroemder dan de president. Krachttoer Zuid-Korea
Wat we dit jaar ook zullen zien, zeker is dat het WK ons zal vervoeren. Bondscoach Heimir Hallgrimsson is parttime tandarts. De kopstoot van Zinedine Zidane. Ook zonder het Nederlands elftal. 736 spelers uit 32 landen, 1.001 verhalen uit zes continenten. Als kleinste land ooit naar het grootste toernooi ter wereld. En toch, met 340 duizend inwoners, is IJsland present. De bond telt minder geregistreerde spelers dan Zeeland, terwijl IJsland zelf geen professionele competitie kent, waardoor alle spelers hun geld in het buitenland verdienen. Takashi Unui van Japan: 59 kilo. De heupen van Roger Milla, die zich in 1990 door de Kameroense president Paul Biya liet overhalen om nog één keer naar het WK te gaan. Plaatsing kwam zo onverwacht dat president Varela via Twitter een nationale vrije dag uitriep. Van de amateurs naar de Franse tweede divisie, door naar de hoogste klasse van België en nu, twee jaar na zijn laatste bezorgronde in Cannes, naar Rusland namens de Adelaars van Carthago. Twee zomers geleden reed hij op zijn scooter langs de Côte d’Azur. Een jongensboek, nu al, geschreven nog voor de officiële opening van het grootste en kleurrijkste voetbalpodium ter wereld. Totdat Dylan Bronn op zijn 21ste alsnog de kans kreeg om profvoetballer te worden. Een botsing van culturen, maar dan in positieve zin. Lichtste speler? Maker van het beslissende doelpunt was Roman Torres, met 99 kilo de zwaarste speler die in Rusland te bewonderen is. Wie inzoomt op het eiland, stuit op een reeks wetenswaardigheden die het voetbalsucces in een bizar perspectief plaatsen. De beet van Luis Suárez. Nergens anders hebben mannen zoveel kans om naar het WK te gaan als in IJsland: 0,05 procent, ofwel een op de tweeduizend mannen tussen de 20 en 40 jaar. Dit Midden-Amerikaanse land is als een van de twee debutanten de paradijsvogel van dit WK. Elk WK is er wel zo’n ploeg, ook al houden underdogs het zelden vol tot de finale. Doelman Hannes Halldórsson was nog niet zo lang geleden filmmaker en regisseerde in 2012 nog de IJslandse clip voor het Eurovisiesongfestival.