Tech

En toen waren er nog maar zeven

Nu ben ik meer in het moment.”

Experiment smartphone

Wat verandert er in je leven als je géén constante bron van afleiding meer bij je draagt? En het levert meer dan dat op: „Ik durf ineens keuzes te maken die ik voorheen helemaal niet durfde. Helen Basten (eigenaar van een festivalproductiebureau) is na 29 dagen nog positief over het project: „Ik had echt niet zien aankomen dat het zo’n groot gevolg zou hebben op hoe ik mijzelf tot de buitenwereld verhoud”, vertelt ze. Vroeger kwam er de hele dag getoeter uit die telefoon: ‘kijk, wat ik voor gaafs doe, kijk wat hier aan de gang is, moet je hier niet bij zijn, en wat vind je ervan?’ Ineens heb ik tijd om gewoon na te denken.”
Ook Ad, de verloofde van Helen merkt een verandering. Out of the loop. Maar liever heb ik dat ze haar smartphone weer gewoon terugneemt.”
Ook op haar werk wordt de druk opgevoerd. Nu is dat vervangen door bezoekjes en telefoontjes. „Laatst ging een collega kijken naar een monument dat was geplaatst op het terrein van een groot festival dat we organiseren”, vertelt Helen. Is onze wereld intussen zo ingericht dat je zonder smartphone niet meer kunt werken of contact onderhouden met vrienden en familie? „Ze heeft meer focus, ze leest veel meer en sport ook meer. Dat onderzoekt NRC gedurende zes maanden met acht vrijwilligers. „Ze voelt zich soms ook eenzaam. Geen smartphone hebben blijkt in de festivalwereld onwerkbaar. De deelnemers worden getest en houden zelf ook bij wat er verandert, en waar ze tegenaan lopen. Dat kun je leuk vinden of niet, maar het is nu eenmaal zo.”
Op 31 mei stuurt Helen Basten een e-mail :
This is it. Ze stapt uit het project. Dat is fijn. Helen ervaart het als een dieper en beter contact, maar haar moeder is het daar niet helemaal mee eens: „Ik mis vooral de foto’s van de kleinkinderen, die kwamen soms meerdere keren per dag”, zegt Hennie. „Nu waren ze immers niet bereikbaar en moest de ander zich aanpassen.”
Lees ook: Een weekje digitale detox doet wonderen voor de concentratie, ondervonden de studenten van Hans Schnitzler „Er is een noodzaak om direct antwoord te krijgen. „Dat monument staat nu midden op de plek waar we de hoofddansvloer hadden bedacht. Zo weinig nummers bij me hebben, niet kunnen appen tijdens shows (dan kun je vanwege het geluid niet bellen) en last minute dingen regelen, het gaat niet. „Tijdens de telefoonruil hebben we als deelnemers meerdere malen tegen elkaar gezegd dat we steeds aan het bedenken waren hoe we een foto van dit alles op Facebook of Instagram zouden kunnen zetten. „We spreken elkaar nu wel ineens zomaar een half uur aan de telefoon en ze komt vaker langs. NRC publiceert met regelmaat in de krant en op nrc.nl hoe het de deelnemers vergaat. „We zijn allemaal gewend elkaar elk moment van de dag te kunnen appen, messengeren en slacken”, zegt collega Peter. Ze heeft duidelijk tijd over.”
Maar het is niet alleen maar een jubelverhaal, zegt hij. Na vier weken kom ik er achter dat daarover nadenken alleen al impact heeft op je gevoel. Bij het overwegen van het maken van een foto ben je al bezig met bijvoorbeeld grappig zijn omdat je hoopt dat mensen jou leuk vinden. Gewoon ergens níét heengaan. Normaal zou hij dan foto’s met begeleidende tekst sturen.” Nu ontving ze alleen één sms. Eerst zat ze vaak hele avonden met vrienden te appen. „Sommige studenten vertelden dat ze bijna vijandig werden benaderd toen ze over hun detox vertelden en dat ze het verwijt kregen dat het ‘asociaal’ was,” vertelt hij. De smartphone heeft de werkwijze van nu voor een groot gedeelte bepaald. Filosoof Hans Schnitzler verwijst in antwoord op die vraag naar een stuk uit zijn boek Kleine filosofie van de digitale onthouding, waarin hij in gesprek gaat met millennials die een digitale detox van een week hebben ondergaan. Voorheen had ze meermaals dagelijks contact via Whatsapp met haar moeder. Dat contact is nu weg en ze zegt dat ze dat mist.”
Ze kan niet meer in een appgroep om wielrenafspraken te maken, ze kan geen groepsuitjes meer organiseren.