Tech

Waarom wordt er zo weinig gepraat over deze sublieme docu?

Hoofdredacteur Dean Baquet wilde laten zien met hoeveel zorg en precisie er gewerkt wordt onder grote pressie, hoe er over praktisch elk woord in de lead wordt gediscussieerd en getwijfeld. Naar de uitzending van de eerste aflevering keken op dat moment slechts 84.000 mensen. Dat zal nog wel bijtrekken met uitgesteld kijken, maar het blijft een tragedie, als je bedenkt dat de serie werd geëntameerd door een coalitie van Europese publieke omroepen met de Amerikaanse zender Showtime, om een antwoord te formuleren op het succes van documentaires op Netflix. Ik heb inmiddels wel alle vier delen kunnen zien, en begrijp nu ook beter waar het mis gaat in de marketing. Het meest verbazingwekkende aan de documentaireserie over The New York Times en Trump, The Fourth Estate (VPRO), vind ik dat er zo weinig over gepraat en geschreven wordt: niet in de sociale media, niet aan de koffieautomaat en zelfs niet onder journalisten. Om te beginnen gaat The Fourth Estate niet echt over de regering van Trump, waar we bovendien al genoeg over gelezen en gezien hebben, maar over de specifieke, ook praktische problemen van kwaliteitsjournalistiek in tijden van fake news. Mooi initiatief, in het belang van de publieke zaak, met subliem resultaat, dat de NPO zelf weer teniet doet door de serie op de late dinsdagavond te programmeren. Bovendien wilde Nederland de serie per se twee dagen na de première op Showtime laten starten, zodat er nog nauwelijks zichtkopieën van de complete vier en een half uur beschikbaar waren. De reden dat de redactie van de krant besloot de gelauwerde documentairemaker Liz Garbus (The Farm: Angola, USA en What Happened, Miss Simone?) zo uitgebreid toe te laten, had te maken met transparantie van een organisatie die permanent onder vuur staat. De trailer van The Fourth Estate.