Maatschappij

Zeehondenpups zijn minder zielig dan ze lijken

Vorig jaar volgden ze tien vrouwtjes die pups kregen – ze kregen Spaanse namen. Niet alleen Skull was gul met haar melk. Het is de enige zanderige plek in de buurt waar ze bij hoogwater nog kunnen liggen. Caperucita (Roodkapje) voedde 17 pups naast die van haar zelf. Ze krijgen stress en het vertraagt de socialisatie bij terugkeer Gemiddeld voedden tien onderzochte moeders veertien pups van andere moeders. Opvang schaadt ook pups. Pup Manchuron, van een andere moeder, dronk daarentegen veel bij Skull. Maar Rapado en Méndez kennen inmiddels meer dan 230 pups of de deels daaruit gegroeide 187 volwassen dieren persoonlijk. Op een strandje aan een Groningse dijk voor de Dollard in Termunten rusten zo’n zestig zeehonden met pups. Moeder Skull heeft volgens tellingen wel 33 pups gevoed naast die van haarzelf. Ze werken nu aan een internationale wetenschappelijke publicatie. Voor een leek vallen de zeehonden met hun vlekkerige vachten niet van elkaar te onderscheiden. Door gaten in een houten schutting kunnen natuurliefhebbers kijken hoe de aandoenlijke vetzakken over het zand schuiven. Drie jaar lang hebben de Spaanse biologen Beatriz Rapado Tamarit en Margarita Méndez Aróstegui van Zeehondencentrum Pieterburen de dieren hier geobserveerd en gefotografeerd. Staatjes op het beeldscherm van Rapado’s computer geven aan wie bij wie dronk. Zij was agressief na de geboorte van haar dochter Farruquita (dappere), die was aangewezen op andere moeders omdat ze door Skull niet als dochter werd herkend.